Mira's verhaal

English below

Het verhaal van Mira,
Eigenlijk is die heel kort want we weten niks. Zo simpel is het. 

We zagen haar op de site van verhuisdieren en ze was toevallig ook al in ons dorp bij iemand. 
Blijkt dat ze tot onegveer 3.5jaar in Roemenie heeft gezeten en wat wij begrepen hebben, of dit klopt, geen idee.  Dat ze vanaf geboorte tot aug 2020 in Roemenie zat. Toen ze in aug 2020 nar Nl gekomen en daar blijkt dat heel veel mensen zich vergissen in een oudere rescue hond. Ze verwachten een kant en klare hond maar het blijkt gewoon teveel te zijn voor 6 mensen, dus 6 adressen, gemiddeld binnen een maand, wilden ze alweer van haar af. 


Totdat wij haar zagen. En feb 2021 is ze bij ons gekomen. Doodsangsten stond ze uit. Vertrouwen in de mens was -0% graatje mager. En alleen maar bang, doodsbang.  

Dit was 6 feb 2021. Doodsbang, kon uren zo in 1 houding blijven liggen en zo mogelijk bewegen. Zo zielig. En zo jammer dat er zo onnodig is geleurd met haar. 

Wij zijn mensen die nooit zomaar zeggen "oh nee" wordt niks.  Wij passen ons aan de hond tot zekere hoogte natuurlijk. En dit heeft goed uitgepakt. 

We zijn inmiddels 4 jaar verder en het vertrouwen in vreemde mensen is er nog steeds niet, maar dat is niet erg.  Wel in ons en dat is het belangrijkste. Ze kan lekker los buiten en zal je niks doen. Ze houd niet van blaffende honden, dan loopt ze erom heen. 

Ze knuffelt graag en is de leukste en liefste hond ter wereld!

Ik (Diana) liep jaren met een stok maar sinds Mira er is, niet. Loop ik zonder. Behalve als ik echt bv ergens over een markt slenter ofzo, dan is het mij wel echt te veel. Maar lekker (door)wandelen gaat prima zonder stok. 

En moet je haar nu zien! 💖

Mira's story,

Actually it's very short because we don't know anything. It's that simple. 

We saw her on the "verhuisdieren"website and she happened to be in our village with someone. It turns out that she was in Romania until about 3.5 years old and from what we understood, whether this is correct, no idea. That she was in Romania from birth until August 2020. When she came to the Netherlands in August 2020 and it turns out that a lot of people are mistaken about an older rescue dog. They expect a ready-made dog but it turns out to be just too much for 6 people, so 6 addresses, on average within a month, they wanted to get rid of her again. 

Until we saw her. And in February 2021 she came to us. She was scared to death. Trust in humans was -0%, a bit thin. And only scared, scared to death.

This was Feb 6, 2021. Terrified, could stay in one position for hours and move if possible. So sad. And such a shame that she was peddled so unnecessarily. 

We are people who never just say "oh no" nothing will come of it. We adapt to the dog to a certain extent of course. And this has worked out well. We are now 4 years further and the trust in strangers is still not there, but that is not bad. It is in us and that is the most important thing. She can walk freely outside and will not do anything to you. She does not like barking dogs, then she walks around them. 

She likes to cuddle and is the nicest and sweetest dog in the world! 

I (Diana) walked with a cane for years but not since Mira has been there. I walk without it. Except when I really stroll through a market or something, then it is really too much for me. But walking (continuously) is fine without a stick.

And look at her now! 💖